Skip to main content

უტე ჰადამი (Ute Hadam) - კუბიზმის სენსიტივიზმი

უტე ჰადამი (Ute Hadam) - დაიბადა 1958 წელს გერმანიის ქალაქ შტუტგარდში. ბავშვობიდან ხატავდა, თუმცა მისი მშობლები აპირებდნენ, რომ მას საბანკო საქმიანობა შეესწავლა. 

1984 წელს, უტე ფარულად მონაწილეობდა პარიზში გამართულ სახვითი ხელოვნების კონკურსში, რის შემდეგად იგი რჩება პარიზში სამხატვრო სასწავლებელში ხელოვნების შესასწავლად, რომელსაც ამტავრებს 1988 წელს. სწორედ ამ წლიდან იწყება უტე ჰადამის პროფესიონალური კარიერაც. 

Ute Hadam was born in 1958 in Stuttgart, Germany.
She has been painting since her childhood, but her parents intend to banking activities.

In 1984 she was admitted to the Fine Arts in Paris after the contest in secret. Ute comes to Paris to study painting until graduation in 1988. Therefore it embraces a professional painting career.

 



 






 

 

 

 

 

 

 

 



 



 




 




 

 

 


 


 

 




Popular posts from this blog

ცუდას რად უნდა მტერობა, კარგია მუდამ მტრიანი

“Tempora mutantur et nos mutamur cum illis” – დრონი იცვლებიან და ჩვენც ვიცვლებით მათთან ერთად, მაგრამ არ იცვლება ადამიანის გრძნობები და კიდევ უფრო იზრდება მანკიერებები. ჩვენმა დიდმა პოეტმა, ბუნების მგოსანმა ვაჟამ-ფშაველამ საუკუნეზე მეტი ხნის წინ დაწერა, რომ: “ცუდას რად უნდა მტერობა, კარგია მუდამ მტრიანი”,

ჩაფარცხული საქართველო

16 წლის ორი მოზარდის შემზარავ მკვლელობას, რომელიც თბილისში,  2017 წლის 1-ელ დეკემბერს მოხდა, 51-ე და 1-ლი ექპერიმენტული სკოლების მოსწავლეების თანამონაწილებით, ღრმა სოციალური და ისტორიული ფესვებიც აქვს. შევეცდები მოკლედ ჩამოვაყალიბო სათქმელი და დანარჩენი მკითველმა შეაფასოს. ეთიკა, ზნეობა, წესიერება ან არსებობს, ან არარსებობს. ყველაფერი დანარჩენი რაც შინაგანად ყარს, უზნეობაა, არაეთიკურია, უწესოა. მაგალითად, არარსებობს აყროლებული ზნეობა, რადგან ზნეობა არ შეიძლება ყარდეს მისი წესიერების გამო.  თქვენ რა გგონიათ, ილია ჭავჭავაძე ერთმა გაუნათლებელმა და წერა-კითხვის უცოდინარმა ბერბიჭაშვილმა იმიტომ მოკლა, რომ ილიას "ბედნიერი ერი" არ მოეწონა? არა, ილია მთელი ქვეყნის აყროლებულმა შინაგანმა კოლქტიურმა უზნეობამ მოკლა, რომლისთვისაც ილია კრიალა სარკე იყო, რომელშიც საკუთარ სიმახინჯეს ხედავდა. აყროლებულმა საზოგადოებამაც, რომელსაც მაშინაც და დღესაც სიმართლე სძულს და სიცრუის წუმპეში ნებივრობს, ნაცვლად საკუთარი ჭუჭყის ჩამორეცხვისა, მონურ და შემგუებლურ სტილში, ჩვეული რეფლექსი გამოავლინა და სარკე ჩაა…

მარიტა / Marita

"მარიტა / Marita "  ©Kakha Kolkhi


ნახატის ახსნა:
ძველი ნახატია, მინდოდა ამ სურათის დამთავრება, მაგრამ კონკრეტული  მიზეზების გამო, ჯობია ასე დარჩეს, ნახევრად დახატული. ამ დღეებში კულმინაციას მიაღწია ქალთა მკვლელობის შემზარავმა ფაქტებმა, ოჯახური ძალადობის შემთხვევებმა. ალბათ ასეთი კულმინაციები, ადამიანის ბუნებიდან გამომდინარე, არც პირველი იქნება და არც უკანასკნელი და სულაც არ შემოიფარგლება რომელიმე ერის და ქვეყნის საზღვრებით, ადამიანის უნიკალური ერთბუნებრიობის მიზეზით.