Skip to main content

სოლედად ფერნანდესი (Soledad Fernandez)

ესპანელი მხატვარი სოლედად ფერნანდესი (Soledad Fernandez) დაიბადა მადრიდში 1949 წელს. 

სამხატვრო ხელოვნებას ეუფლებოდა, როგორც ესპანეთში, მადრიდში, ასევე რომში, ვენეციაში, ლონდონსა და პარიზში. 

მისი ნახატები შესრულებულია რეალისტურ-პორტრეტულ  ჟანრში და გამორჩევა უაღესი მგრძნობელობით. ნხატებში ასახულია ქალი მხატვრის მიერ დანახული ქალური ნატურა, რაც კიდევ უფრო სენსიტიურს ხდის სურათების აღქმას მხატვრის თვალით. 

სოლედად ფერნანდესის ნამუშევრები გამოფენილია სხვადასხვა ცნობილ გალერიებში ლონდონში, მადრიდში, ბარსელონაში, პალმა დე მაიორკაზე, მაიამში, ვალენსიასა და ჩიკაგოში. ასევე შემდეგ მუზეუმებში: Musée Quentovic ( Le Turquet, France ), National Museum of fine arts (La Valleta, Malta), Cathedral Museum (Madina, Malta), Museo Bayo (Puerto de Santa Maria, Càdiz-Spain), Museo de la real Academia de Bellas Artes de San Fernando (Madrid, Spain), Museo de Dibujo ,,Castillo de Larres,, (Huesca, Spain)  და ა.შ. 

1987 წელს მიიღო პირველი პრემია უცხოელი მხატვრებისთვის ვენეციის  XXIX Grolla d'oro de Treviso-ს საერთაშორისო ფესტივალზე. 

1989 წელს ასევე პირველი პრიზი მიენიჭა გალერეა Duràn-ის VI კონკუსრზე. 

 


 

Soldedad Fernandez

She was born in Madrid. In 1949 she moved to Collado Villalba, Madrid, where she has lived since then. In 1960 and for a period of seven years she studied at Jos Gutirrez Valle's atelier of theSevillian School. She is, so that, an atelier painter. Later on she continued her painting studies at the Circle of Fine Arts in Madrid where she attended several courses of modern art. In the 80's she visited and studied art in Paris, London, Rome and Venice, going deeply into the techniques already learnt in Madrid. After several exhibitions of lesser importance, in 1987 her works were exhibited at the Sammer Gallery in London and subsequently in Madrid, El Escorial, Barcelona, Palma de Mallorca, Zaragoza, etc. She was also present at national and international Art Fairs in Washington, Chicago, Santander (Spain), Valencia (Spain), Miami, etc. 

In 1987 she was awarded the First Prize for Foreign Painting (ex aequo) at the XXIX International Contest "Grolla d'Oro de Treviso", Venice and in 1989 she obtained the First Prize at the VI Contest of the Gallery Durn Painting Prize. Some of her works are exhibited at the following museums: Muse Quentovic (Le Touquet, France), National Museum of Fine Arts (La Valletta, Malta), Cathedral Museum (Medina, Malta), Museo Bayo (Puerto de Santa Mara, Cdiz - Spain), Museo de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (Madrid, Spain) y Museo de Dibujo "Castillo de Larrs" (Huesca, Spain). 

Art critics such as Santiago Amn, Francisco Prados de la Plaza, Francoise Tempra, Jos Prez Guerra, Carlos Garca Osuna, Santos Torroella, Javier Rubio, Mario Antoln, M. L. Camboy, Toms Paredes, Antonio Morales, Julia Senz-Angulo, Rafael Perell-Paradelo, Agustn Romo, J. Marcaro Pasarius, Hctor Lpez, ngel Azpeitia, Antonio Lisboa y David Amor, among others have written about her works. This Madrilenian painter is considered by critics one of the best realistic painters at present, being the human body one of her favourite themes especially woman's nude wrapped in paper and cloth which gives her work some magic and mistery. 

In 1987 she was awarded the First Prize for Foreign Painting (ex aequo) at the XXIX International Contest "Grolla d'Oro de Treviso", Venice and in 1989 she obtained the First Prize at the VI Contest of the Gallery Durn Painting Prize. Some of her works are exhibited at the following museums: Muse Quentovic (Le Touquet, France), National Museum of Fine Arts (La Valletta, Malta), Cathedral Museum (Medina, Malta), Museo Bayo (Puerto de Santa Mara, Cdiz - Spain), Museo de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (Madrid, Spain) y Museo de Dibujo "Castillo de Larrs" (Huesca, Spain). 

Art critics such as Santiago Amn, Francisco Prados de la Plaza, Francoise Tempra, Jos Prez Guerra, Carlos Garca Osuna, Santos Torroella, Javier Rubio, Mario Antoln, M. L. Camboy, Toms Paredes, Antonio Morales, Julia Senz-Angulo, Rafael Perell-Paradelo, Agustn Romo, J. Marcaro Pasarius, Hctor Lpez, ngel Azpeitia, Antonio Lisboa y David Amor, among others have written about her works. This Madrilenian painter is considered by critics one of the best realistic painters at present, being the human body one of her favourite themes especially woman's nude wrapped in paper and cloth which gives her work some magic and mistery. 






 


 



 









 



 

 

 

 

 


 




Popular posts from this blog

ცუდას რად უნდა მტერობა, კარგია მუდამ მტრიანი

“Tempora mutantur et nos mutamur cum illis” – დრონი იცვლებიან და ჩვენც ვიცვლებით მათთან ერთად, მაგრამ არ იცვლება ადამიანის გრძნობები და კიდევ უფრო იზრდება მანკიერებები. ჩვენმა დიდმა პოეტმა, ბუნების მგოსანმა ვაჟამ-ფშაველამ საუკუნეზე მეტი ხნის წინ დაწერა, რომ: “ცუდას რად უნდა მტერობა, კარგია მუდამ მტრიანი”,

ჩაფარცხული საქართველო

16 წლის ორი მოზარდის შემზარავ მკვლელობას, რომელიც თბილისში,  2017 წლის 1-ელ დეკემბერს მოხდა, 51-ე და 1-ლი ექპერიმენტული სკოლების მოსწავლეების თანამონაწილებით, ღრმა სოციალური და ისტორიული ფესვებიც აქვს. შევეცდები მოკლედ ჩამოვაყალიბო სათქმელი და დანარჩენი მკითველმა შეაფასოს. ეთიკა, ზნეობა, წესიერება ან არსებობს, ან არარსებობს. ყველაფერი დანარჩენი რაც შინაგანად ყარს, უზნეობაა, არაეთიკურია, უწესოა. მაგალითად, არარსებობს აყროლებული ზნეობა, რადგან ზნეობა არ შეიძლება ყარდეს მისი წესიერების გამო.  თქვენ რა გგონიათ, ილია ჭავჭავაძე ერთმა გაუნათლებელმა და წერა-კითხვის უცოდინარმა ბერბიჭაშვილმა იმიტომ მოკლა, რომ ილიას "ბედნიერი ერი" არ მოეწონა? არა, ილია მთელი ქვეყნის აყროლებულმა შინაგანმა კოლქტიურმა უზნეობამ მოკლა, რომლისთვისაც ილია კრიალა სარკე იყო, რომელშიც საკუთარ სიმახინჯეს ხედავდა. აყროლებულმა საზოგადოებამაც, რომელსაც მაშინაც და დღესაც სიმართლე სძულს და სიცრუის წუმპეში ნებივრობს, ნაცვლად საკუთარი ჭუჭყის ჩამორეცხვისა, მონურ და შემგუებლურ სტილში, ჩვეული რეფლექსი გამოავლინა და სარკე ჩაა…

მარიტა / Marita

"მარიტა / Marita "  ©Kakha Kolkhi


ნახატის ახსნა:
ძველი ნახატია, მინდოდა ამ სურათის დამთავრება, მაგრამ კონკრეტული  მიზეზების გამო, ჯობია ასე დარჩეს, ნახევრად დახატული. ამ დღეებში კულმინაციას მიაღწია ქალთა მკვლელობის შემზარავმა ფაქტებმა, ოჯახური ძალადობის შემთხვევებმა. ალბათ ასეთი კულმინაციები, ადამიანის ბუნებიდან გამომდინარე, არც პირველი იქნება და არც უკანასკნელი და სულაც არ შემოიფარგლება რომელიმე ერის და ქვეყნის საზღვრებით, ადამიანის უნიკალური ერთბუნებრიობის მიზეზით.