Skip to main content

სამი თაობის მონობა




სამი თაობის მონობა
(მოთხრობა)
ავტორი: შორენა ტალიკიშვილი


ებგურ, ებგურ _დავუძახე და არც დავლოდებულვარ მის რექციას, ისე ჩავაფრინდი კისერში ორივე ხელით...
მეგონა , სიხარულით აავსებდა ჩემი მონაბერი ღიმილი, რომელიც ყველაზე მეტად მოსწონდა ...უხეშად მომაშორებინა კისრიდან ხელი და ის ტალღა, რომელიც სუნთქვას მიხშიებდა, უცებ დაეშვა მიწაზე.....
პირველად რამაც გამაოცა მისი სახელი გახლდათ. რამოდენიმე დღე ვერ ვიმახსოვრებდი და ვეცადე რამე მინიშნებით გავმკლავებოდი ამ საინტერესო სახელს.ხოდა ასე დავიმახსოვრე: „ებ“ _ებრაელიდან პირველი მარცვლით და „გური“ _გურულის ორი მარცვლით, სინამდვილეში კი ებგური თურმე დარაჯს ნიშნავს და სახელიც, როგორც ჩანს აქედან იშვა...
ებგური პირველ კურსელი გახლდათ, მე კი მასზე ორი წლით წლით უფროსი...თუმცა აზრი იმის შესახებ, რომ დიდს დიდი ჭკუა აქვს, ამ შემთხვევაში არ ამართლებდა...მასში იდუმალება მომწონდა, დაბალი ხავერდოვანი ხმა ჰქონდა, ზედმეტად მოახლოება იცოდა საუბრის დროს და თითქმის ჩურჩულით ამბობდა გამარჯობას....
პირველი ტალღაც ისე მოულოდნელად მოვიდა, რომ ცოტა დავიბენი კიდეც, თანაც გაზაფხული იყო, გაზაფხული კი ოცი წლის გოგონასთვის გვირილების ერთბაშად აყვავებას ჰგავს, ტუჩსაცხამდე და ყოველგვარ კეკლუცობამდე შემდგარი ბუნებრივი სილაღით და მოუთვინიერებელი მოძრაობით...
„ნუ დაფრინავ, ნუ დაფრინავ პეპელავ“_ როშავდნენ „გვერდულა ბიჭები“( ასე ვეძახოდი მათ, რომლებიც ახლოს მოსვლის ნაცვლად შორიდან სიტყვიერ წკეპლებს ესროდნენ სტუდენტ გოგოებს)...
დღეები მძიმე იყო და თანაც მსუბუქი....მძიმე გაურკვევლობით, გაორებული ოცნებით და ბედნიერი წლებით....
სადღაც ჯარისკაცს დაინახავდი ავტომატით და ნერვიც არ აგიტოკდებოდა, სადღაც აფეთქების ხმას გაიგონებდი და გაქცევას არ იფიქრებდი, ვიღაც ქუჩაში აგედევნებოდა და ამ დროს, ჩნდებოდა ებგური, რომელსაც გადაადგილება მოძრავი მთასავით ს შეეძლო....და ვითომ , დილიდანვე მისი გამოჩენის სურვილს პატარა ლოცვის ბუტბუტებით არ ვიწყებდი,დავინახავდი და კეკლუცად ვტრიალდებოდი, ნიავის მიმართულებით და მივიჩქაროდი...
ან კი სად მიმეჩქრებოდა, ნახევრაზე მეტი ლექცია გარეთ ჟღურტულში გადიოდა, ან სიცივეში ხელების ფშვნეტაში, ხანაც ახალი ამბებში_ დღეს კიდევ ერთ გოგონა მოიტაცეს, ან იშვიათად თავისი ნებით გათხოვდა ....
მოტაცების ეს სენი სწრაფად და მტკივნეულად შეესია ქვეყანას, თითქმის ათი წლის მანძილზე ჩვეულ ტრადიციად იქცა და ლამის დამკვიდრდა ერთ-ერთ პუნქტად ქვეყნის წაურთმევლობის ნუსხაში...ეს ზიზღს იწვევდა ჩემში იმ შეუმდგარი კაცების მიმართ, ვისაც საკმაოდ კარგი გემოვნება აღმოაჩნდათ, ძალად დასმულ კრუხად ლამაზი გოგო წაეცუნცულებინად სახლში, ტირილის და მოთქმის თანხლებით....
სადღაც დაჰკრავდა გოდების ზარი და ხალხლიც იქით გარბოდა, იწყებოდა მოთქმა და საძებნელად გარბოდნენ მშობლები.ეს რიტუალი დროდადრო სახეცვლილი გახლდათ, გააჩნია მოწინააღმდეგე, ბიჭის მხარე რა სტატუსს წარმოადგენდა... დავუშვათ, თუ „მაღალ იერარქიულ ხარისხს“ მიეკუთვნებოდა, შაჰინშაჰის განწყობით თავკაცი მამრი დაიტრაბახებდა, რომ მისი საქონელი უკვე მისი ნება იყო და მაშინდელი, ვითომ პოლიცია უკვე მოსყიდული ჰყავდა....აქ კი იწყებოდა გოგოს დათანხმების რიტუალი, რომ უკეთესი აღარ წაიყვანდა, ბიჭს უკიდეგანოდ უყვარდა და ყველაზე მთავარი, ხალხი რას იტყოდა.....
ებგურს უკვირდა, როცა ამ ამბებს იგებდა, მიკვირდა მეც , მაგრამ ვერაფერს ვაწყობდით...
აი, მის ბებოს კი გათხოვების ისეთი საინტერესო ამბები ჰქონდა მოსაყოლი, რომ სიყვარულის ტალანტით ერთი-ორად აღემატებოდა არსებულ მდგომარეობას....
(გაგრძელება იქნება ) 



Popular posts from this blog

ცუდას რად უნდა მტერობა, კარგია მუდამ მტრიანი

“Tempora mutantur et nos mutamur cum illis” – დრონი იცვლებიან და ჩვენც ვიცვლებით მათთან ერთად, მაგრამ არ იცვლება ადამიანის გრძნობები და კიდევ უფრო იზრდება მანკიერებები. ჩვენმა დიდმა პოეტმა, ბუნების მგოსანმა ვაჟამ-ფშაველამ საუკუნეზე მეტი ხნის წინ დაწერა, რომ: “ცუდას რად უნდა მტერობა, კარგია მუდამ მტრიანი”,

ჩაფარცხული საქართველო

16 წლის ორი მოზარდის შემზარავ მკვლელობას, რომელიც თბილისში,  2017 წლის 1-ელ დეკემბერს მოხდა, 51-ე და 1-ლი ექპერიმენტული სკოლების მოსწავლეების თანამონაწილებით, ღრმა სოციალური და ისტორიული ფესვებიც აქვს. შევეცდები მოკლედ ჩამოვაყალიბო სათქმელი და დანარჩენი მკითველმა შეაფასოს. ეთიკა, ზნეობა, წესიერება ან არსებობს, ან არარსებობს. ყველაფერი დანარჩენი რაც შინაგანად ყარს, უზნეობაა, არაეთიკურია, უწესოა. მაგალითად, არარსებობს აყროლებული ზნეობა, რადგან ზნეობა არ შეიძლება ყარდეს მისი წესიერების გამო.  თქვენ რა გგონიათ, ილია ჭავჭავაძე ერთმა გაუნათლებელმა და წერა-კითხვის უცოდინარმა ბერბიჭაშვილმა იმიტომ მოკლა, რომ ილიას "ბედნიერი ერი" არ მოეწონა? არა, ილია მთელი ქვეყნის აყროლებულმა შინაგანმა კოლქტიურმა უზნეობამ მოკლა, რომლისთვისაც ილია კრიალა სარკე იყო, რომელშიც საკუთარ სიმახინჯეს ხედავდა. აყროლებულმა საზოგადოებამაც, რომელსაც მაშინაც და დღესაც სიმართლე სძულს და სიცრუის წუმპეში ნებივრობს, ნაცვლად საკუთარი ჭუჭყის ჩამორეცხვისა, მონურ და შემგუებლურ სტილში, ჩვეული რეფლექსი გამოავლინა და სარკე ჩაა…

მარიტა / Marita

"მარიტა / Marita "  ©Kakha Kolkhi


ნახატის ახსნა:
ძველი ნახატია, მინდოდა ამ სურათის დამთავრება, მაგრამ კონკრეტული  მიზეზების გამო, ჯობია ასე დარჩეს, ნახევრად დახატული. ამ დღეებში კულმინაციას მიაღწია ქალთა მკვლელობის შემზარავმა ფაქტებმა, ოჯახური ძალადობის შემთხვევებმა. ალბათ ასეთი კულმინაციები, ადამიანის ბუნებიდან გამომდინარე, არც პირველი იქნება და არც უკანასკნელი და სულაც არ შემოიფარგლება რომელიმე ერის და ქვეყნის საზღვრებით, ადამიანის უნიკალური ერთბუნებრიობის მიზეზით.